Walgelijk machtsmisbruik politie IJsselland: camera afgepakt

Door Boersma


Datum van foto's: woensdag 11 juli 2007
Tijdstip: 15.30 uur


Op 11 juli 2007 reed ik over de N307 van Kampen richting Lelystad en kwam onderweg twee motoragenten tegen van politie IJsselland. Ik vermoedde dat het hier een gordelcontrole betrof met daarbij toezicht op handsfree bellen.
Omdat ik op deze locatie een paar weken ervoor al een radarcontrole gespot had die in een kliko verstopt zat leek het me leuk om ook eens een nuttige controle te fotograferen.

klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Nadat ik de controle voorbij gereden was heb ik de auto gekeerd om er nog een keer langs te rijden. Op een parkeerhaven langs de N307 stond een politiebusje met een agent die vermoedelijk de overtreders doorgaf aan de twee motoragenten.
Eén motoragent was op dat moment weg dus het leek me wel aardig om ook even te kijken wat die aan het doen was. Bij het passeren van het politiebusje en de andere motoragent heb ik nog een drive-by gemaakt met mijn fototoestel. De agenten zagen dat ik de foto maakte en keken me na. klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Helaas was ik al te laat voor de andere motoragent, want die kwam me alweer tegemoet rijden.
Het vertrek van de agenten. Zie de tekst verderop. klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto

Omdat ik toch weer terug moest ben ik verderop maar weer gekeerd om daarna mijn weg te vervolgen. Ik had wat plaatjes geschoten voor een repo waarin ik zou aangeven dat hier een zinvolle controle aan de gang was, maar deze zinvolle controle kreeg een heel andere wending waarbij politie IJsselland een fraai staaltje van belachelijk machtsmisbruik zou laten zien. Het verhaal daarvan staat hieronder:

Nadat ik de politiebus en motoragent weer gepasseerd was probeerde ik nog een drive-by te schieten, helaas mislukte die omdat ik dacht dat de fotocamera aanstond wat helaas niet het geval was. Nou ja pech gehad dacht ik: ik had toch al een paar foto’s en zo interessant was het nou ook weer niet. Dezelfde agenten zagen dat ik weer een foto probeerde te maken en keken me na.

Na een paar honderd meter rijden zag ik ineens in mijn achteruitkijkspiegel dat er een motor achter me aankwam. Hee interessant dacht ik! Zou die nou achter mij aankomen omdat ik hem op de foto gezet heb? Netjes aan de snelheid houdend vervolgde ik mijn weg totdat het ledbordje ‘Stop Politie’ aanging. Ik heb even een veilig plekje gezocht, ben uitgestapt en heb gevraagd wat er aan de hand was.

De agent wilde daar niet op antwoorden en vroeg mijn rijbewijs. Toen ik vroeg wat de reden was dat hij die in wilde zien zei hij: “Als je dat niet weet ben je niet goed bezig”. Omdat hij wat bleef rondlopen bij mijn auto en wat gegevens natrok vroeg ik nog een keer de reden van staande houding. Wederom gaf hij hetzelfde antwoord.
Om van het gezeur af te zijn heb ik mijn rijbewijs afgegeven.

Toen ik tegen hem zei dat hij me zeker staande hield omdat ik een foto had gemaakt zei hij “dat dat inderdaad het geval was” en “dat hij wilde weten wie er foto’s van hem maakte en waarmee ik de foto gemaakt had.” (Ik vermoedde dat hij me wilde bekeuren indien dit met een telefoon gedaan was omdat het verboden is een telefoon tijdens het rijden vast te houden).
Ik liet mijn fotocamera als bewijs zien en liet 1 foto zien die ik ermee gemaakt had.
Inmiddels was de tweede motoragent er ook bij gekomen. Die agent keek door een zijruitje in mijn auto en vond het “onverantwoord dat ik met twee kinderzitjes in de auto me met zulke praktijken bezighield”.

De eerste agent zei vervolgens dat de foto’s onmiddellijk gewist moesten worden. Ik zei tegen hem dat ik dat niet van plan was en waar hij dat op baseerde. Hier reageerde hij niet op en hij begon te schreeuwen dat ik nu onmiddellijk de foto’s moest wissen.
Ik vertelde hem dat hij niet zo raar moest doen en dat ik zelf wel uitmaakte of ik op de openbare weg foto’s maakte of niet. De andere agent begon zich er ook mee te bemoeien en had het over portretrecht en dat hij als privé-persoon niet zijn foto’s ergens tegen wilden komen.
Ik zei dat ik personen op de foto’s in principe onherkenbaar maakte.

Eigenlijk had ik geen zin in een discussie verder, want het leidde toch tot niks dus vroeg ik of ik mijn rijbewijs weer terug mocht. Het antwoord was: “Nee dat mag niet, want ik heb je autopapieren nog niet gezien”. Ik zei hem dat hij daar ook niet naar gevraagd had waarop agent 2 zei dat ik niet zo bijdehand moest doen. Agent 1 vroeg me toen netjes of hij mijn papieren mocht zien die ik hem vervolgens overhandigde.
Agent 2 begon toen zelf ook bijdehand te doen en pakte zijn telefoon met fotofunctie en maakte een foto van mij.
Hij zei hierbij dat hij foto’s van natuurrampen spaarde en er nu weer eentje had voor zijn verzameling (hoezo beledigen?).
Toen dacht ik: Als jij dat doet van mij dan mag ik het zeker ook van jou, dus ik wilde net een foto van hem maken toen agent 1 de fotocamera uit mijn handen griste.

Dat had hij niet moeten doen!
Ik eiste onmiddellijk mijn camera terug. De agent die hem afgepakt had zei dat hij eerst de foto’s ging wissen. Toen ik hem dat nadrukkelijk verbood en probeerde de camera terug te pakken deed hij hem snel in zijn motorkoffer. Na nog een keer gezegd te hebben dat ik nu onmiddellijk die camera terug wilde hebben zeiden ze beiden dat ik die niet terug kreeg.
Ik had al staande het stuur van de motor vast waarop de agent zei dat ik daar vanaf moest blijven. Toen ik zei dat ik dat pas zou doen als hij mij mijn camera terug zou geven zei hij dat ik die niet terugkreeg.
Ik heb ze daarop gezegd dat ik dan 112 zou bellen om te melden dat ik me bedreigt voelde en dat mijn camera gestolen was door politie IJsselland.
Dat vonden ze niet zo leuk en toen ik de meldkamer aan de lijn had liep agent 1 er zo onbeschoft doorheen te schreeuwen “dat hij van politie IJsselland was” dat ik degene aan de andere kant van de lijn niet eens kon verstaan.

Na een poosje kreeg ik iemand van politie IJsselland aan de telefoon en heb ik de situatie uitgelegd en gezegd dat ik per direct mijn camera terug wilde, dat al mijn papieren in orde zijn en dat men dus geen reden verder had om mij staande te houden.
De meldkamer bevestigde dat de ‘heren’ mij de camera terug moesten geven en adviseerde mij een klacht in te dienen tegen de agenten door even te bellen met het nummer 0900-8844.
Vervolgens heb ik het telefoongesprek beëindigt en nogmaals geëist mij mijn camera terug te geven en zo niet dat ik dan per direct een klacht in zou dienen.
De agent gaf toen mijn camera terug en dreigde dat “indien hij de foto’s ergens op internet tegen zou komen, hij me wel zou weten te vinden”. Dus ik vroeg hem: “en dan?” Hij zei “dat ik dat dan wel zou merken”.
Nogmaals deelde ik mee dat personen normaal gesproken onherkenbaar gemaakt zouden worden (al had ik deze keer zin om daar maar eens vanaf te wijken) en dat het toegestaan is vanaf de openbare weg foto’s van hun tijdens hun werk te maken als ik dat wilde.
De agent verbood me om nog meer foto’s te maken waarbij hij nou niet bepaald kalm en rustig meer overkwam. Sterker nog: hij was erg driftig, opgefokt en liep maar wat te schreeuwen, niet zoals je van een agent in een dergelijke situatie zou verwachten.
Ik kreeg meerder malen te horen dat ik niet zo stom moest staan te lachen, maar daar kon ik niks aan doen omdat het gewoon een lachwekkende vertoning was en ik mijn lachen niet echt in kon houden.
Ik zei hem dat hij niet zo hoefde te schreeuwen omdat ik niks verkeerds deed. Ik heb ze vervolgens meegedeeld dat ik zelf wel bepaalde wat ik met die foto’s deed en dat ik er een mooi verhaal van zou maken.

Ik merkte dat ze nu eigenlijk wel weg wilden, maar ik bedacht dat ze nog steeds mijn autopapieren en rijbewijs hadden, dus vroeg ik die terug.
De agent pakte mijn papieren, maar ging eerst uitgebreid al mijn gegevens noteren op een bonnenboekje. Daarbij zei hij: “zo nu weet ik precies wie je bent, dus als je wat onderneemt met die foto’s weet ik je te vinden”.
Bepaald niet gewillig kreeg ik toen mijn papieren terug waarop de agent zei dat ik “als de sodemieter mijn auto in moest gaan en wegwezen” waarop ik vroeg waar dat nou weer op sloeg.

Inmiddels leek de agent haast wel ontoerekeningsvatbaar en onbeheerst... Ik heb even gewacht totdat hun zelf eerst vertrokken en ben toen zelf ook maar weer weggegaan. Om ze niet helemaal op te fokken heb ik van afstand nog maar een foto van hun vertrek genomen in plaats van recht in hun gezicht (waarvan ik achteraf spijt heb, maar het risico dat ik mijn camera weer kwijt zou zijn voor een paar uur had ik ook geen zin in).

Thuis aangekomen heb ik direct contact opgenomen met bureau IJsselland en gezegd dat ik niet bepaald gediend was van het optreden en machtsmisbruik van beide heren. Dat er niks aan de hand was tot het moment dat ze mijn camera afpakten. De man van het bureau gaf aan de zaak uit te zoeken en mij hierover de volgende avond terug te bellen.

De avond erna ben ik gebeld door de korpschef van IJsselland. Ik heb hem verwezen naar deze site, maar die kende hij wel en hij had helemaal geen probleem met FS.
Hij heeft namens de betreffende agenten meerdere malen zijn volledige excuus aangeboden voor de gang van zaken en betreurde het hele voorval.
De agenten zijn erop aangesproken zei hij en dit had nooit mogen gebeuren. "Ze zijn gewoon helemaal fout bezig geweest".
Indien ik in het vervolg weer foto’s wilde maken was dat geen probleem. Wel vroeg hij of ik dan de betreffende agenten onherkenbaar wilde maken, gewoon uit fatsoen / respect.


Tekst en foto's: Boersma


De uitingen en meningen die in dit artikel worden uitgedrukt geven niet noodzakelijk de mening of het standpunt van Flitsservice.nl weer en is voor volle verantwoording van de auteur.

Flitsservice.nl wordt gehost door:

Prolocation banner



Terug naar het reportage overzicht