Aarzelend begin in India

Door HJ


Datum van foto's: dinsdag 1 januari 2008
Tijdstip: 12.50 uur


Alhoewel het voor de meesten van ons weinig praktisch nut zal hebben kon ik het niet nalaten een reportage te maken over het prille begin van de verkeershandhaving in India. Tijdens mijn fietsvakantie waarin ik van New Delhi naar Bombay fietste kwam ik slechts een snelheidscontrole tegen. Verder geen enkele camera of mobiele eenheid gezien. Bij de ringweg rond de stad Ahmadabad ontmoette ik enige agenten die met een lasergun bezig waren. Als ik het goed heb begrepen was dit de enige mobiele snelheidscontrole eenheid in de staat Gujarat (50 mln inwoners).

Stel je eens voor, een flitsauto op 50 mln mensen. De agenten waren duidelijk trots op hun apparatuur en lieten me overal fotograferen. Het viel me op dat dit wel een erg open vizier controle was, maar ja, zo zal het in ons land vroeger ook begonnen zijn.

Bijna iedere dag zag ik in India op de weg de gevolgen van ernstige vaak dodelijke aanrijdingen. Dit werd echter voor zover ik het kon nagaan zelden door de hoge snelheid veroorzaakt. Iedere verkeersregel werd genegeerd. Dagelijks kwam ik spookrijders tegen op de Highway. Het recht van de sterkste gold. De technische staat van de voertuigen was vaak bedroevend. Veel voertuigen zijn primitief, hebben geen airbags of ABS. Rijtijdenwetten zijn er niet of werden niet nageleefd. Heb veel eenzijdige aanrijdingen gezien van vrachtwagens, alwaar de chauffeur dus waarschijnlijk even in slaap was gesukkeld. Verlichting werd nauwelijks gevoerd, onverlichte vrachtwagens stonden ís nachts zelfs stil op de rijbaan.

Ik heb de lijken van een tweetal verkeersslachtoffers nog op de weg zien liggen. Heel veel leed werd en wordt dagelijks veroorzaakt doordat de verkeersdeelnemers hun verantwoordelijkheid niet namen en nemen.


klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Vooraanzicht van de controle. Deze is duidelijk open vizier.
Zicht vanuit de auto met de agent die de lasergun bedient op de rug. Weet niet of een controle in een bocht in Nederland is toegestaan. Het beeldscherm toont direct de overtreder met de snelheid. klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Achteraanzicht van de controle. Overtreders werden ter plekke staande gehouden.
Lasergun staat op vast statief in auto. klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Onder meer de hard disc. Het witte kastje van Sony is een fotoprinter.
Vrachtwagen "going turtle". Deze vrachtwagen is na een ongeval als een schildpad op zijn rug gaan liggen. klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
Een ongeval met een bus. Slechts twee dodelijke slachtoffers. ís Nachts op een niet verlichte vrachtwagen gebotst.
Oops, zag een truck over het hoofd... klik op het plaatje voor een vergroting van de foto
klik op het plaatje voor een vergroting van de foto

Wat me nu bedroefd maakte was dat ik besefte dat we in Nederland vaak geen maat kunnen houden. Als we de overheid iets laten oppakken dan kiezen we volgens mij steeds voor meer overheid, totdat er nauwelijks een weg terug meer is. Maximalisatie van overheidsbemoeienis in plaats van optimalisatie. Dat zie ik bijvoorbeeld met ons belastingstelsel en het sociale verzekeringsstelsel dat helemaal vol zit met regeltjes, maatregelen van bestuur, uitzonderingen en hardheidsclausules. Kortom, eenmaal begonnen is er geen houden meer aan en schieten we op het eind het doel totaal voorbij.

Hetzelfde proces speelt zich volgens mij af met de verkeershandhaving in ons land. Het is een doel op zichzelf geworden. Resulterend in vooral repressie, de overheid moet koste wat kost handhaven en de burger mag zo weinig mogelijk eigen verantwoordelijkheid hebben. En kan die verantwoordelijkheid ook niet meer nemen en dan is de cirkel rond en zijn we volgens mij in zekere zin weer terug bij het begin. Maar dan zonder vrijheid en met veel meer repressie dan nodig is. Dat was wat me tijdens de vakantie toch een beetje bedroefd maakte. Ik zie hoever we in dit land gekomen zijn met verkeersveiligheid, we hebben nu met veel en veel meer verkeer zelfs minder verkeersdoden dan in 1950! Een prestatie van wereldformaat. Volgens Wikipedia (de Nederlandstalige versie althans!) zijn we zelfs het verkeersveiligste land ter wereld. Ik hoop dat we dat blijven en dat het proces van de autobestuurder als kleuter te behandelen eindelijk stopt, want op een gegeven moment verleren we onze rijvaardigheden, vergeten we de eigen verantwoordelijkheid en gaan we ons als kleuters gedragen en dan vrees ik toch dat dat mensenlevens gaat kosten.

NB, het cynische is dat deze mogelijke toekomstige stijging in verkeersslachtoffers het gevolg van het gekozen repressie en handhavingsbeleid zal zijn. Nog cynischer: nu al kan worden voorspeld dat wanneer we opeens geconfronteerd gaan worden met een stijging in verkeersdoden de burger misleid zal worden en bewogen zal worden nog meer vrijheden op te geven (alcoholslot, snelheidsbegrenzing -al dan niet GPS gestuurd -, GPS gestuurde snelheidscontrole, etcetera).



Tekst en foto's: HJ


De uitingen en meningen die in dit artikel worden uitgedrukt geven niet noodzakelijk de mening of het standpunt van Flitsservice.nl weer en is voor volle verantwoording van de auteur.

Flitsservice.nl wordt gehost door:

Prolocation banner



Terug naar het reportage overzicht