De situaties die u schets zijn beide gelijkwaardige kruispunten. Het betreffen beide aansluitingen van de toegangsweg van de flats aan de Van Beethovenlaan, waarbij zowel het gedeelte voor de voetgangers als de rijbaan van gelijksoortig materiaal zijn gemaakt. Bij een uitritconstructie dient er duidelijk sprake te zijn van het gebruiken van een inritband en dat is hier niet aan de orde.

Ik weet niet waar ik het vandaan heb

Wanneer moet nu volgens de jurisprudentie een weg op een kruispunt als een uitrit worden beschouwd?
Dat is het geval als die weg van beide zijden niet alleen door de verkeerskundige, maar ook door de gewone burger als uitrit herkenbaar is.
In zijn arrest van 13 januari 1981 zei de Hoge Raad: "In de regel zal een uitmonding zoals in deze zaak (op dit kruispunt is het trottoir van de V-straat doorgetrokken, de uitmonding van de A-straat is verhoogd en de scheiding tussen het trottoir en de rijbaan van de V-straat is uitgevoerd met opritbanden) reeds door zijn constructie voor iedere verkeersdeelnemer ter plaatse, van welke kant hij ook nadert, kenbaar zijn als uitrit."
De Hoge Raad zegt dus feitelijk: "Als het trottoir van de V-straat doorloopt, en men kan vanaf de A-straat die V-straat alleen oprijden door dat verhoogde trottoir via opritbanden over te steken, dan is er sprake van een voor iedere verkeersdeelnemer herkenbare uitrit".
Hij sluit hiermee de mogelijkheid van andere constructies dan die van het doorlopende trottoir niet uit, maar blijft daaraan toch de voorwaarde verbinden, dat die voor iedere verkeersdeelnemer herkenbaar moet zijn.
Dit arrest legt feitelijk een zware claim op de wegbeheerder. Hij is immers verantwoordelijk voor de inrichting van de weg. Hij moet zodanige situaties creëren, dat het voor elke verkeersdeelnemer, - hoe onbekend ook ter plaatse, - in één oogopslag duidelijk is, welk gedrag van hem daar wordt verwacht. Daarover mag geen misverstand bestaan.
Bij onvoldoende duidelijke creaties kunnen er na ongevallen schadeclaims volgen.
Een duidelijke constructie (vaak door uniformiteit) is vele malen belangrijker dan een esthetische vormgeving. De ontwerpen van kruispunten hoeven niet aan de Welstandscommissie te worden voorgelegd.
Als het trottoir duidelijk doorloopt, is de plaatsing van voorrangsborden geheel overbodig. Ook is het aanbrengen van een taludmarkering (ook wel pianoklavier genoemd) niet gewenst. Deze markering is bestemd om hoogteverschillen (b.v. op drempels) te accentueren.

Voor de eerste situatie is bijvoorbeeld te zeggen dat het P-bord wel degelijk een parkeerplaats en daarmee uitrit suggereert.

Een constructie als deze heb ik altijd als uitritconstructie gezien. Nogmaals, klopt dat?

Dan dienen die snelheidsborden (Vmax=50) toch herhaald te worden NA de kruising ?