Ze merken binnenkort vast wel eens de brief van de Rechtbank op. Dat ze het zich maar met de rechter regelen .

De rechtbank stelt tevens voorop dat op grond van vaste jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep het niet ontvangen van het niet per aangetekende post verzonden van stukken in beginsel voor rekening van de verzender komt. In het verlengde daarvan dient volgens vaste jurisprudentie van de Raad de geadresseerde geloofwaardig te ontkennen dat stukken niet zijn ontvangen.

De rechtbank merkt voorts op dat de geldende maatschappelijke opvatting over communicatie per fax in de jurisprudentie van de Raad niet wordt gedeeld: een faxnummer heeft niet de functie van een (post)adres overgenomen en kan hiermee niet gelijk gesteld worden (vgl. USZ 2001 / 221). Het zenden van stukken heeft derhalve in beginsel een aanvullende rol ten opzichte van verzending per post.
Op grond van jurisprudentie van de Raad (vgl. AB 2003/216) vormt de status “ok” op een verzendjournaal nog geen sluitende bewijs voor de ontvangst van het gefaxte stuk, het is slechts een indicatie voor de ontvangst. Op grond van jurisprudentie van de Raad (vgl. RSV 2004/279) is verweerder voorts niet verplicht om registratie te houden van fax(ontvangst)-berichten en is er evenmin een bewaarplicht ter zake van bezwaarschriften en dergelijke. Uit deze jurisprudentie komt evenwel ook naar voren dat als er van zowel de verzender als van de ontvanger een journaal aanwezig is, dan meer dan een vermoeden van verzending kan worden aangenomen.

De rechtbank stelt vast dat mr. Lie op woensdag 1 december 2004, en dus voor het einde van de bezwaartermijn, een pro forma bezwaarschrift heeft gezonden aan verweerders organisatie. De verzending van dit stuk, dat drie pagina’s omvat, blijkt uit het verzendjournaal.
De rechtbank stelt vast dat mr. Lie op donderdag 30 december 2004 de gronden van het bezwaar heeft gezonden aan verweerders organisatie. De verzending van dit stuk, dat twee pagina’s omvat, blijkt uit het verzendjournaal.

Desgevraagd heeft verweerders gemachtigde ter zitting verklaard dat in verweerders organisatie fax-ontvangstjournaals slechts enkele dagen bewaard worden. Gevraagd naar de reden voor die beperkte bewaartermijn, kon gemachtigde die niet geven. Evenmin kon een verklaring worden gegeven voor het feit dat tot tweemaal toe binnen een maand stukken, die voorzien zijn van een duidelijke adressering, zoek raken.

Vast staat dat door verweerder weliswaar geen verplichting uit de wet SUWI voortvloeit om journaals te bewaren en ontvangst van faxen te registreren ter zake van bezwaarschriften en dergelijke, maar vast staat eveneens dat verweerder het niet ontvangen hebben van stukken geloofwaardig dient te maken.
De rechtbank dient in dit geding de vraag te beantwoorden of verweerder de ontvangst geloofwaardig ontkent.

De rechtbank komt het onwaarschijnlijk voor dat tot tweemaal toe stukken niet ontvangen worden. De stukken zijn immers op reguliere werkdagen gedurende de normale kantooruren verzonden, zonder dat er een aanwijzing is voor het feit dat het telefoon- en faxverkeer op die momenten gestoord zou zijn.
Ook komt het de rechtbank onwaarschijnlijk voor dat stukken, waarvan een indicatie bestaat dat zij wel degelijk ontvangen zijn, zoek raken, terwijl er geen sprake is van calamiteiten of andere onregelmatigheden.
Voorts komt het de rechtbank onbegrijpelijk voor dat stukken die voorzien zijn van een dui-delijke adressering door de ontvangende (verkeerde) afdeling niet volgens een vaste procedure worden afgehandeld en doorgezonden naar de juiste (geadresseerde) afdeling.

De rechtbank is van oordeel dat de aangeschreven afdeling van verweerder zorgvuldig onderzoek dient te doen naar de ontvangst van toegezonden stukken. Dit onderzoek dient te omvatten de vraag of stukken wellicht (tijdig) door de verkeerde afdeling zijn ontvangen.
Op grond van het dossier en hetgeen door verweerders gemachtigde ter zitting daaromtrent is verklaard, is het de rechtbank gebleken dat er überhaupt geen zorgvuldig onderzoek gedaan kán worden, omdat verweerder faxjournaals slechts enkele dagen bewaart.

De ontkenning van de ontvangst van het bezwaarschrift van 1 december 2004 en de ontvangst van de gronden op 30 december 2004 komt de rechtbank daarom niet alleen onbegrijpelijk, maar ook onzorgvuldig, en daarmee ongeloofwaardig voor.

Op grond van bovenstaande overwegingen is de rechtbank van oordeel dat verweerder ten onrechte is overgegaan tot niet-ontvankelijk verklaring van eisers bezwaarschrift wegens onverschoonbare termijn overschrijding.
Het beroep moet derhalve voor gegrond worden gehouden en het bestreden besluit zal door de rechtbank worden vernietigd.

De rechtbank stelt dat een fax verzendrapport geen sluitend bewijs is

Alles zelf persoonlijk afleveren en copy met ondertekening en naam in blokletters en stempel met datumaanduiding als bewijs van ontvangst mee retour nemen.

Zo doen advocaten dat ook bij de griffie van de rechtbanken.

Zo doen advocaten dat ook bij de griffie van de rechtbanken.

Dat de fax geen sluitend bewijs is is al langer bekend.
Daarom moet je per brief sturen en ook faxen.

Staat in het topic beschreven " fax je bezwaarschrift" is al wat ouder.

De rechtbank overweegt als volgt.

In artikel 2:15, eerste lid, van de Awb is bepaald dat een bericht elektronisch naar een bestuursorgaan kan worden verzonden voor zover het bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat deze weg is geopend. Voor het indienen van bezwaarschriften die zien op de omzetbelasting is per 1 januari 2008 de elektronische weg opengesteld. Hiermee is naar het oordeel van de rechtbank ook kenbaar gemaakt dat voor een schriftelijke ingebrekestelling wegens het niet tijdig doen van uitspraak op een dergelijk bezwaar de elektronische weg is opengesteld.

Dit volgt ook uit artikel 4:17, vierde lid, van de Awb, waarin is bepaald dat indien de aanvraag (in dit geval het bezwaar) elektronisch kan worden gedaan, artikel 4:3a van overeenkomstige toepassing is op de ingebrekestelling. In artikel 4:3a van de Awb is bepaald dat het bestuursorgaan de ontvangst van de elektronisch ingediende aanvraag (het bezwaar) bevestigt. Ook deze bepalingen gaan naar het oordeel van de rechtbank uit van de vooronderstelling dat indien het bestuursorgaan kenbaar heeft gemaakt dat de elektronische weg voor bezwaarschriften is opengesteld, deze ook voor de daarmee verband houdende ingebrekestellingen is opengesteld.

Dat de fax geen sluitend bewijs is is al langer bekend.

3.8. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser tevens de verzending van de ingebrekestelling per fax op 3 november 2009 aannemelijk gemaakt door het overleggen van een afschrift van het verzendrapport met daarop de mededeling “resultaat ok”. Verweerder heeft geen stukken (faxregistratie of iets dergelijks) overgelegd die aanleiding geven te twijfelen aan dit verzendrapport. De enkele stelling van verweerder dat hij het faxbericht niet heeft ontvangen is hiervoor onvoldoende (zie in dit kader ook de uitspraak van de Afdeling van 27 januari 2010, LJ-nummer: BL0693).

2.3. Dit betoog faalt. De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat [wederpartij] de verzending van de gronden van haar bezwaar per fax op 10 oktober 2008 aannemelijk heeft gemaakt door het overleggen van een afschrift van het verzendrapport met daarop de mededeling "verzending ok". De rechtbank heeft bij haar oordeel terecht verwezen naar de uitspraak van de Afdeling van 27 maart 2003. Dat in die uitspraak naast verzending per fax ook sprake was van verzending per post is, anders dan de minister heeft betoogd, geen relevant verschil. Evenmin valt de door de minister gestelde relevantie in te zien van de omstandigheid dat [wederpartij] eerst in beroep heeft aangevoerd de gronden per fax op 10 oktober 2008 te hebben verstuurd. Er bestond voor haar immers geen aanleiding dit eerder te doen. De minister heeft geen stukken overgelegd die aanleiding geven te twijfelen aan het oordeel van de rechtbank dat [wederpartij] de verzending van het faxbericht aannemelijk heeft gemaakt. De enkele stelling van de minister dat hij het faxbericht niet heeft ontvangen is hiervoor onvoldoende.

4.2. CIZ heeft aangegeven dat ten tijde in dit geding van belang bij het speciaal voor de indicatieaanvragen AWBZ bij CIZ in gebruik zijnde faxnummer geen ontvangstjournaal werd bijgehouden. In dat geval rijst de vraag of hetgeen CIZ heeft aangevoerd meebrengt dat de ontvangst van het faxbericht redelijkerwijs kan worden betwijfeld. Nu CIZ ter zake heeft volstaan met een blote ontkenning, moet het er naar het oordeel van de Raad voor worden gehouden dat CIZ de aanvraag van appellante per fax heeft ontvangen. De rechtbank heeft dit niet onderkend, zodat de aangevallen uitspraak voor vernietiging in aanmerking komt.

Hier ook diverse korpsen die een Wob niet ontvangen, maar zodra er een ingebrekestelling weg gaat dan ineens hangen ze aan de lijn...

wat zeg je dan: WOB is schriftelijk gedaan, ik sta u niet te woord, antwoord graag op schrift

ghehe

Wat denk jij dan? Mijn verzoeken zijn glashelder, en ik zit niet te wachten op sus-gesprekken van die mensen... mijn agenda is bomvol, dus ik heb helaas geen gelegenheid om met u van gedachten te wisselen over mijn verzoek. Het spijt me.

Als mijn telefoon gaat met een onbekend nr. dan neem ik trouwens meestal niet eens op.

Uitstel is gevraagd wegens de omvang en complexiteit van de zaak en ziekte binnen de afdeling.

Volgens de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State kan een bestendig bestuurlijke praktijk waarbij verzoeken reeds vele malen via de elektronische weg zijn ingediend en hierop is besloten, grond bieden voor het oordeel dat aan betrokkene kenbaar is gemaakt dat de elektronische weg voor dergelijke verzoeken is geopend

Is dagelijks werk voor mij als koerier,