in elk geval met een hogere snelheid dan 100km per uur ( voor dit deel A12 geld een max. snelheid van 120 km per uur dus logisch dat ik een hogere snelheid dan 100km heb ? )

zoals u ziet is de datum niet duidelijk blijkbaar en ook de gereden snelheid en de gehouden afstand zijn ongeveer ?

ik vind de tenlastelegging dan ook zwaar op de hand cker gezien het feit dat ze het hebben over een snelheid hoger dan 100km p uur terwijl je daar notabene 120 mag !

hij op OF omstreeks 2 april 2010 ( is de datum niet duidelijk of... ?) te Nootdorp,gemeente Pijnacker-Nootdorp als bestuurder van een voertuig "auto" rijdende op de voor het openbaar verkeer openstaande weg ,Rijksweg A12 ,zijn snelheid niet zodanig heeft geregeld dat hij in staat was om zijn voertuig tot stilstand te brengen binnen een afstand waarover hij de weg kon overzien en waarover deze vrij was ,immers is hij,rijdende met een snelheid van ONGEVEER 130 km per uur ,in elk geval met een hogere snelheid dan 100km per uur ( voor dit deel A12 geld een max. snelheid van 120 km per uur dus logisch dat ik een hogere snelheid dan 100km heb ? ) op een afstand van ONGEVEER 5mtr ,in elk geval met een gelet op die snelheid te korte afstand ,achter een ander voertuig gaan of blijven rijden .

@dikkydik. heb je link doorgelezen ook nog maar ff (die hideyoshi is best op de hoogte !) maar om duidelijk te stellen hoe ze hebben gemeten ? ......krijg ik dat te horen uit het dossier of moet ik toch een ijkrapport of iets opvragen dmv w.o.b. wat meestal niet zinvol is volgens hideyoshi ?

@Cygnum hartelijk dank voor de duidelijke uitleg dacht dat ze binnen 2 jaar moesten hebben gedagvaard maar is dus 3 ? pfff maar kan ik daar een punt van maken ? ze hebben toch ruim op tijd gedagvaard ? ik bedoel te vragen wat ik ermee kan winnen om dit naar voren te halen ?

a.Bezwaarschriftprocedure
Art. 32 dient ter bescherming van de in art. 30 gegeven bevoegdheid van de verdachte tot kennisneming van de processtukken. Het bezwaarschrift wordt behandeld door de raadkamer (art. 21). Het bezwaarschrift moet worden ingediend bij de griffie van het gerecht waar de zaak dient en van de indiening moet door de griffier een akte worden opgemaakt (art. 449 e.v.; zie voor gedetineerden art. 451a). Ingeval een zaak wordt behandeld in een nevenzittingsplaats, dan dient het bezwaarschrift te worden ingediend bij de rechtbank waaraan de OvJ, respectievelijk de RC die het vooronderzoek leiden, zijn verbonden. Bijvoorbeeld ingeval het vooronderzoek van een zaak wordt geleid door een OvJ of RC van de Rechtbank Rotterdam en de zaak wordt behandeld door de Rechtbank Zutphen als nevenzittingsplaats, dan dient het bezwaarschrift te worden ingediend in Rotterdam (Rb. Rotterdam 12 april 2005, NbSr 2005, 527). Ingevolge art. 41 lid 7 RO kan in het bestuursreglement van een gerecht worden bepaald dat in een nevenzittingsplaats geen stukken kunnen worden ingediend.

b.Onvolledigheid processtukken/relevantiecriterium
Processtukken kunnen inhoudelijk onvolledig zijn (zie HR 19 december 1995, NJ 1996, 249, r.o. 11.2.1) of er kan discussie zijn over de vraag of bepaalde processen-verbaal aan het dossier dienen te worden toegevoegd. Dit laatste punt kan in het kader van de bezwaarschriftprocedure aan de orde worden gesteld. Als uitgangspunt wordt gehanteerd dat de verdachte recht heeft op kennisneming van die stukken die redelijkerwijs van belang kunnen zijn, hetzij in voor de verdachte belastende, hetzij in voor hem ontlastende zin, hetzij van belang zijn bij de beoordeling van de rechtmatigheid of betrouwbaarheid van het bewijsmateriaal of anderszins van belang zijn voor de beantwoording van een van de vragen van art. 348 en 350 (Rb. Rotterdam, 13 september 1995, NJ 1996, 343; Rb. Breda, 16 december 1997, NJ 1998, 61; zie ook art. 30, aant. 2).

c.Toetsingscriterium
De raadkamer zal vervolgens moeten toetsen of kennisneming wel mag worden onthouden (art. 30 lid 2 en art. 31) en zo dit het geval is of het belang van het onderzoek dit daadwerkelijk vergt. Of de raadkamer zich in het kader van onderhavige bezwaarschriftprocedure ook zal inlaten met de vraag of processen-verbaal ook gelet op hun inhoud aanvulling zouden behoeven of dit aspect aan de zittingsrechter zal overlaten, is op dit moment (april 2007) nog geen (gepubliceerde) jurisprudentie voorhanden (zie ook art. 30, aant. 1b, 2 en 6a). De raadkamer toetst het individuele belang van de verdachte ten opzichte van het onderzoeksbelang. Zie voor voorbeelden waarbij het onderzoeksbelang niet opweegt tegen het individueel belang Rb. Amsterdam 26 augustus 2008, NbSr 2008, 319; Rb. 's-Gravenhage 5 januari 2010, LJN BK8403 (logboeken); Rb. Haarlem 3 december 2009, LJN BK6079 (camerabeelden) en voor een situatie waarin het onderzoeksbelang prevaleert Rb. Amsterdam 25 april 2008, NbSr 2008, 253. Indien de raadsman niet kan aantonen dat processtukken zijn onthouden, wordt het bezwaarschrift niet-ontvankelijk verklaard (Rb. Amsterdam 9 mei 2008, NbSr 2008, 254).

[...]

e.Beperking bezwaarmogelijkheid?
Omdat tijdens de parlementaire behandeling van bovengenoemde terrorismewet van de — onjuiste — veronderstelling is uitgegaan dat de verdachte slechts één maal een bezwaarschrift tegen de onthouding van processtukken zou kunnen indienen, is deze termijn opgenomen zodat er periodieke rechterlijke toetsing van onthouding van de processtukken mogelijk zou zijn (Kamerstukken II 2004/05, 30 164, nr. 3, p. 28 en 34). De vraag is of hierdoor een verbetering van de rechtsbescherming is bewerkstelligd, omdat in de oorspronkelijke regeling niets eraan in de weg stond om meer malen een beslissing ex art. 30 lid 2 uit te lokken en bezwaar te maken tegen de onthouding van processtukken. In iedere stand van het vooronderzoek in een strafzaak kon, indien aan de verdediging stukken werden onthouden, daartegen bezwaar worden gemaakt, mits de termijn van art. 32 (veertien dagen na de mededeling dat stukken worden onthouden) in acht werd genomen (Rb. Zutphen 29 oktober 1987, NJ 1988, 576; Rb. Rotterdam 3 april 2006, LJN AW4868; zie ook T. Kooijmans en J.B.H.M. Simmelink, Het recht op kennisneming van de processtukken in het Wetsvoorstel tot verruiming van de mogelijkheden tot opsporing en vervolging van terroristische misdrijven, DD 2006, p. 1107-1126). Nu is de mogelijkheid wel aan termijnen gebonden en wel in die zin, dat ‘gewone’ verdachten die zich in voorlopige hechtenis bevinden, voor de aanvang van het onderzoek ter terechtzitting naar de letter van de wet maar één keer een bezwaarschrift zouden kunnen indienen. Het opnieuw onthouden van de processtukken door de OvJ na een beslissing van de rechtbank moet worden aangemerkt als weigering van de OvJ om uitvoering te geven aan een onherroepelijke beslissing van de rechtbank, zonder dat de OvJ daartoe een wettelijke bevoegdheid heeft. Onthouding na een gegrond bezwaar kan slechts onder zeer uitzonderlijke omstandigheden gerechtvaardigd zijn (Rb. 7 oktober 2008, NbSr 2008, 426).

f.Komend recht
In het wetsvoorstel Herziening regels betreffende de processtukken in strafzaken (32 468) wordt art. 32 herzien. In het eerste lid wordt het recht op het verkrijgen van afschriften opgenomen van de stukken waarvoor op grond van art. 30 een kennisnemingsrecht bestaat. Nieuw is ook dat het tweede lid een bepaling bevat dat in het belang van de persoonlijke levenssfeer, de opsporing en vervolging of op grond van zwaarwichtige belangen aan het algemeen belang ontleend aan de verdachte afschriften van processtukken kunnen worden onthouden. Dit is een uitbreiding van de onthoudingsgronden ten opzichte van de huidige regeling. Verder kan bezwaar tegen de onthouding worden ingesteld binnen veertien dagen, echter niet bij de raadkamer zoals in de huidige regeling, maar bij de RC.

2. Mededeling ingevolge art. 30 lid 2
De schriftelijke mededeling dat er processtukken aan de verdachte worden onthouden, is een vereiste voor de ontvankelijkheid van het bezwaarschrift. Indien de verdachte anderszins op de hoogte is gekomen van de omstandigheid dat hem processtukken worden onthouden, of dit vermoedt, zal hij eerst een beslissing in de zin van art. 30 lid 2 uit dienen te lokken en daarbij aan moeten geven dat hij het uitblijven van de beslissing als een weigering zou beschouwen alvorens bezwaar in de zin van art. 32 aan te tekenen (Hof 's-Hertogenbosch 14 januari 2004, NbSr 2004, 109). In deze zin tevens Corstens 2008, V.3, die van mening is dat de tekst van de wet zich ertegen verzet dat de verdachte ook zonder een mededeling ontvankelijk is. Zijns inziens is in dat geval de kortgedingrechter bevoegd (anders Melai, suppl. 148, aant. 4 bij art. 32). Ook correspondentie of een email van de officier van justitie, die niet formeel als schriftelijke mededeling waarbij processtukken worden onthouden is vormgegeven, maar waaruit kan worden afgeleid dat stukken worden onthouden, worden als kennisgeving aangemerkt. Dit betekent dat binnen veertien dagen na een dergelijk bericht een bezwaarschrift moet zijn ingediend op straffe van niet ontvankelijkheid (Rb. Haarlem 19 maart 2010, LJN BM3470)

[...]

3. Spoed
Art. 32 bepaalt dat op het bezwaarschrift zo spoedig mogelijk door de raadkamer wordt beslist. Er zijn situaties waarin de verdachte een groot belang heeft bij een spoedige beslissing. Bijvoorbeeld indien het al dan niet voortduren van de voorlopige hechtenis in het geding is, wat afhankelijk kan zijn van (niet) beschikbare processen-verbaal. Bij de griffie van het gerecht waar de zaak dient, kan geïnformeerd worden over het tijdstip van behandeling van het bezwaarschrift.

Kort geding
Duurt de afwikkeling te lang in verhouding tot de op het spel staande belangen, dan is het mogelijk in kort geding om afgifte van de processtukken te verzoeken (Pres. Rb. Amsterdam 12 december 1985, KG 1986, 24; Hof Amsterdam 21 november 1985, KG 1986, 59, Rb. 's-Gravenhage 17 november 2006, LJN AZ2543; zie ook art. 34, aant. 1).

@ Cygnum : het feit dat ze er bijna 2 jaar over hebben gedaan om mij te dagvaarden ,hoe kan ik dat aangeven tijdens de zitting zodat dit als verzachtende omstandigheid word gebruikt ?

@ Cygnum : het feit dat ze er bijna 2 jaar over hebben gedaan om mij te dagvaarden ,hoe kan ik dat aangeven tijdens de zitting zodat dit als verzachtende omstandigheid word gebruikt ?

Hoe lastiger de zaak, des te redelijker is het dat de dagvaarding langer op zicht laat wachten dan wanneer het gaat om een vrij eenvoudig vergrijp. Voor een lastige zaak moet meestal veel meer onderzoek worden gedaan om het bewijs rond te krijgen. Een zaak als bumperkleven moet toch wel in een jaar zijn afgerond. Wat je ermee kunt winnen is dat de rechter hier in de strafmaat rekening mee kan houden (hij kan ook besluiten om dit niet te doen, maar dat hangt van de motivering af). In jouw geval zou dat betekenen dat de geldboete waarschijnlijk wat lager zal uitvallen.

Om nog op de laatste reactie van Hideyoshi in te gaan: de juridische term die je dan bij de rechter kan laten vallen is dat je 'in je verdediging bent geschaad'

Jouw eigen verklaring wordt nu ook pas gehoord, 2 jaar na dato. Voor jou is het daardoor moeilijker om je te verdedigingen tegen deze 'feiten'.

Dat klopt, en wat doet de rechter: geen 275,- boete maar 250,-.

In de tenlastelegging staan geen waarnemingen, alleen wat er ten laste wordt gelegd. Aan de hand van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting - waarin de waarnemingen wel zijn opgenomen - wordt de tenlastelegging al dan niet bewezenverklaard. Vraag daarom je dossier op; zie de post van Hideyoshi hierboven.

wikipedia ...wetgeving anno 2008 ,heb gecheckt ook op de site van min.v.justitie maar is niets aan veranderd dus lijkt mij nog actueel deze gegevens

horen maar ook daar weigert een ieder mij te informeren telefonisch

gaat het er hier om dat ik geen kopie van mijn dossier krijg van justitie terwijl ze dit wel verplicht zijn

Naar aanleiding van uw brief deel ik u mede dat u een afspraak moet maken voor het inzien van uw proces verbaal .
u kunt telefonisch contact met ons opnemen

Telefonisch kan je identiteit niet worden vastgesteld, iedereen kan wel zeggen dat hij caddylex is. De gegevens die je vraagt vallen onder de werking van de Privacywetgeving en de Wet Politiegegevens. ALs je iets wilt, zul je dus met je ID bewijs naar het bureau toe moeten voor informatie ..... Er is dus terecht gehandeld (gelukkig) .... Je hebt recht op je info, maar wel in overeenstemming met de regels

Moest ook 25 km rijden om kopieën te maken en mee te nemen.