Anti-filetest, maar Twentse bouwvakker berust



x

Het idee is simpel: door op de matrixborden boven de snelheid in een rode rand aan te geven hoe snel je mag rijden (80 of 100 kilometer) wordt je als automobilist gedwongen je snelheid te matigen. Het “harmonica-effect”, zegt Rijkswaterstaat, de situatie waarin bij een naderende file iedereen remt en optrekt en kettingbotsingen kunnen ontstaan, zul je daarmee voorkomen. Vanaf oprit Apeldoorn-Oost ziet het er deze woensdagmiddag niet goed uit. Op de A1 richting Deventer rijdt, het is kwart over vier, het verkeer langzaam. Het bord geeft 50 kilometer aan. Maar al gauw duikt het roodomrande 80 op. En inderdaad, de gang komt erin. De automobilisten sukkelen in de voorgeschreven snelheid voort; die op de linkerbaan zoeken de grens van de “marge” (7 kilometer gedoogsnelheid) op. Het experiment met de fotocamera’s als een zwaard van Damocles boven de autosnelweg lijkt een rustig verkeersbeeld op te leveren. Verderop wordt het sein zelfs op “100” gezet. De Ijssel is in tien minuten bereikt, Deventer-Oost kost nog vier minuten extra. Een mooie score, zo vlak voor de avondspits. “Slimrijders bedankt” roept Rijkswaterstaat aan het eind van het experimenteergebied. Justitie zou er een bord naast kunnen zetten waarop de overtreders worden bedankt voor hun financiële bijdrage. Kwart voor vijf. Tijd voor de tweede rit naar Deventer. Volgens de berekeningen van Rijkswaterstaat bereikt de verkeersdrukte om tien voor vijf zijn hoogtepunt. Dat blijkt. Het is meteen al moeilijker de snelweg op te komen. Van 50 km springen de borden op 80, maar dat is te optimistisch gedacht. Want bij Wilp staat alles stil. Twentse bouwvakkers, terugkerend van hun karwei in het westen, turen vermoeid uit de ramen van hun busjes. Dat duurt zo tot voorbij Deventer-Oost. Rit twee vergt 42 minuten, drie keer zolang als rit een. Richting Apeldoorn blijkt er een file te staan vanuit de Veluwse bossen tot een flink eind voorbij de Ijssel, 21 kilometer lang. Maar het experiment “Slim Rijden Files Vermijden” op zijn eerste onfortuinlijke dag de schuld geven zou te goedkoop zijn: drie ongevallen op de weg blokkeren de A1.

Bron:  Twentse Courant Tubantia

Share on Twitter Share on Facebook Share on Whatsapp Share on Telegram


Commentaar Flitsservice:


 

Het stuit ons vooral tegen de borst dat er geld verdiend gaat worden met een experiment. Blijkbaar om de kosten te drukken, of zelfs winstgevend te maken, ging Rijkswaterstaat een verbond aan met Neerlands’ flitsduivel, Koos Spee. Overal waar deze man opduikt en zijn praatjes houdt over het verminderen van verkeersdoden, stroomt het geld binnen, terwijl zijn woordvoerders zich continue in allerlei bochten moeten wringen om een verklaring te zoeken voor het uitblijven van de gewenste daling. Een uiterst kwalijke zaak. Veel mensen weten niet dat de trajectcontrole 24 uur per dag werkt, en je dus ook ’s nachts om 3 uur, op een leeg wegvak, je gewoon een bon kunt verwachten als je 128 rijdt in plaats van 120. Rijkswaterstaat verspeelt hiermee zijn geloofwaardigheid. Het experiment zal 8 maanden gaan duren. Gelooft u dat de camera’s in mei verdwenen zijn? Wij niet. Wij gaan even rekenen. De bonnenregen van de eerste 2 maanden tellen we even niet mee. Met een gemiddelde van 4000 boetes per dag (geleend van een gelijksoortige controle op de A13 bij Overschie) en een minimumbedrag van €28,- komt de teller na 8 maand op € 27.216.000,- Euro. U leest het goed, ruim 27 miljoen Euro voor de schatkist, terwijl u net zo lang of zelfs langer in de file mag staan. Applaus voor de Accountants van de Staat!