Brief van een Magistraat



07/12/2003 Onze britse collega’s ontvingen onlangs een brief van een magistraat over het flitsbeleid aldaar. Hoewel in Nederland er tweemaal zoveel snelheidboetes per jaar worden uitgeschreven dan in Groot Britanïe, blijkt uit deze brief vooral wat er in dit land speelt.



Het verschil tussen NL en GB wordt mede mogelijk gemaakt door het verschil in de hoogte van de straffen. Het overschrijden van de snelheidslimiet, ook al is dit 3km/u, heeft in GB namelijk tot gevolg dat de automobilist een aantal rijbewijspunten verliest. Het uiteindelijk verliezen van het rijbewijs heeft in GB reeds geleid tot het verlies van banen en in het verlengde daarvan zelfs tot zelfmoord en deze gevallen zijn bij onze britse collega’s bekend.



Hieronder de vertaling van de brief.



“Domme handhaving of intelligente gerechtigheid?”



Geachte mr/mw,



Het Britse rechtssysteem wordt in de wereld gekend door haar eerlijkheid en onpartijdigheid. Het britse rechtssysteem of velen van haar fundamentele principes vormen de basis van meerdere buitenlandse rechtssystemen. Ik ben trots, als een magistraat, om hierin een rol te spelen.



Er is meer aan “recht” dan het enkel handhaven van de wet. Dit is niet alleen omdat recht over concepten gaat inzake wat eerlijk is, eerbaar, ruimdenkend en normaal, maar ook omdat de handelingen van de mens ingewikkeld zijn en de wet geinterpreteerd moet worden zodat het individu geplaatst kan worden in de toepassing ervan, rekeninghoudend met de veranderingen die in de samenleving plaatsvinden.



Een extreem voorbeeld is het doden uit medendogen, ofwel ge-assisteerde zelfmoord (euthanasie in NL - DrN), beide worden gezien als moord. In sommige gevallen wordt de “overtreder” niet veroordeeld omdat dit onrechtvaardig zou zijn. Zij kunnen een lange huplverlener zijn voor de overledene die hebben gehandeld naar de wensen van die persoon en uiteraard hebben zij gehandeld “in extremis”, zonder enig persoonlijk gewin terwijl de kans op herhaling, gezien de omstandigheden, zeer klein is. Dus een veroordeling zou geen enkele zin hebben. In andere gevallen zouden zij veroordeeld worden met een lagere straf. Dit is een voorbeeld van intelligent recht, anders dan domme handhaving.



Een eenvoudiger voorbeeld is de man, die na jaren verblijf net terugkomt uit het buitenland, die geen huis heeft in eigen land. Hij verblijft tijdelijk bij een kennis terwijl hij op zoek gaat naar een eigen plek. Terwijl de kennis buitenshuis is, vind de zwartkijkerspolitie een TV in het huis van de kennis waar geen kijk-en-luistergeld voor is betaald. De bezoeker krijgt een boete voor het illegaal gebruik van een TV, wat, in technisch gerechtelijk zin juist is. Tegen de tijd dat hij voor de rechter verschijnt, kan de man verhuisd zijn naar zijn eigen huis, zijn kijk-en-luistergeld betaald hebben waarbij hij geen vorige veroordelingen heeft gehad op het illegaal TV-gebruik. Hij was overduidelijk schuldig voor de overtreding, wat hem honderden Britse Ponden kan kosten, maar zou dit rechtvaardig zijn, omdat hij een onschuldig slachtoffer werd van de fout die door zijn kennis werd gemaakt?



Het is makkelijk om de wet te handhaven. Om recht te spreken is veel ingewikkelder. Dat is de reden waarom dit wordt gedaan door mensen die hiervoor speciaal zijn uitgekozen, vanwege hun levenservaring, hun plaats in de samenleving en hun kwalificatie om gebalanceerde, eerlijke en onpartijdige beoordelingen te kunnen maken, gebaseerd op de omstandigheden van een individuele zaak - Magistraten.



De hedendaagse trend van wetshandhaving is, dat dit een geheel ge-automatiseerd proces wordt, waarin niet alleen schuld maar ook straf op een inflexibele manier wordt vastgesteld. Er bestaan tegenwoordig vaste strafmaatregelen, en er zullen hiervan meer komen, vanwege allerlei kleinzerige overtredingkjes en in sommige zaken is er geen enkele sprake van een menselijk oordeel in het proces. Politici, die gedreven worden door wat zij interpreteren als “wat het volk wil”, specificeren steeds meer minimum straffen, waarmee de handen van rechters en magistraten steeds meer gebonden worden. Ge-automatiseerde opsporing en minimum straffen maken handhaving veel eenvoudiger, maar maken “rechtspraak” in de ruimste zin des woords veel moeilijker.



Dit is nergens zo erg als in het geval van de snelheidscamera’s die de snelheidslimiet handhaven. Ik noem dit geen veiligheidscamera’s, omdat zij geen veiligheid meten of het gebrek hieraan. Ik ben niet tegen juist opgestelde snelheidslimieten, die tot stand kwamen op basis van verkeersveiligheid en niet op basis van politieke correctheid. Ik denk wel dat er een kleine plaats is voor snelheidscamera’s in een verkeersveiligheidsbeleid, maar alleen bij langdurig bekend staande black-spots die niet opgelost konden worden met wegwerkzaamheden en dat zouden er maar weinig moeten zijn. Het staat onomstotelijk vast, gezien de website, dat snelheidscamera’s momenteel niet op deze manier gebruikt worden, maar wel waar die bliepjes in de statistieken hun installatie rechtvaardigen voor de korte termijn en op financiele gronden en op plaatsen waar bestuurders het vaakst de limiet overschrijden, zonder dat hiermee enig gevaar teweeg wordt gebracht. Het resultaat is, dat honderduizenden ! normale, wetsvolgende mensen gecriminaliseerd en gestraft worden. Dit wordt verergerd door het gebrek aan nationale richtlijnen om snelheidslimieten vast te stellen en de neiging van lokale raadsleden om lagere limieten vast te stellen, voor hun eigen politiek gewin in plaats van voor de verkeersveiligheid.



Het overschrijden van de snelheidslimiet is de klassieke misdaad zonder slachtoffer. Het is nooit, als zodanig, een oorzaak van gevaar. Het moet gezien worden in de samenhang van de weg en verkeersomstandigheden en de conditie and de kwaliteiten van de bestuurder en het voertuig, dat zijn allemaal variabele ingrediënten die een snelheidscamera niet kan onderscheiden. Als een bestuurder besluit om niet de vaste prijs te betalen en in plaats daarvan zichzelf voor de rechter wilt verdedigen, kan hij niet worden veroordeeld voor een lager bedrag dan het minimumtarief wat ook de bijkomstige omstandigheden zijn en hij moet daarbij ook nog eens extra kosten betalen. De rechtbank kan rekening houden met zulke informatie zoals het is, rekening houdend met de ernst van de overtreding, maar in zulke zaken is de informatie minimaal en kan berusten op de Magistraat die kennis heeft van de betreffende weg. De strafbepaling, afgezien van het inkomen van de betrokkene, is hoofdzakelijk(!) afhankelijk van het aantal km/u waarmee de limiet overschreden werd. Het maakt van rechtspraak een getallenspelletje en dit is niet hoe ik rechtspraak begrijp. Het gaat ook niet over verkeersveiligheid, als ik de website goed begrijp, omdat een veilige snelheid niet gemeten kan worden in het aantal kilometers per uur. Automobilisten zien de onrechtvaardigheid en irrationaliteit van deze benadering en verwerpen dit terecht. Er zijn zoveel automobilisten die rijbewijspunten hebben vanwege het overschrijden van de snelheidslimiet, dat een veroordeling niet meer stigmatiserend werkt. Er is een organisatie opgestaan, die via de criminele weg de snelheidscamera’s stukmaakt, een veel grotere overtreding dan het overschrijden van de limiet. Het eenzijdig en oneerlijk handhaven van die ene wet zorgt voor afname van het respect van de wet in het algemeen, niet alleen verkeerswetgeving maar de gehele relatie tussen individuen en samenleving.



Ondertussen zorgt de overdreven handhaving van de snelheidslimiet ervoor, dat de bestuurder een scheiding maakt tussen een veilige snelheid en een legale snelheid. Veel mensen verwarren tegenwoordig een legale snelheid met een veilige snelheid en anticiperen niet meer op hindernissen en omstandigheden. Hun hele begrip over de relatie tussen snelheid en veiligheid en snelheid en omstandigheden zijn volledig ondermijnd en verstoord. Dit is duidelijk in het nadeel van van bestuurders-kwaliteiten en daarmee ook in het nadeel van de verkeersveiligheid.



Het wordt tijd dat onze overheid haar desastreuze verkeersveiligheidsbeleid gaat herzien. Na tien jaar is het overduidelijk dat het snelheidscamera project heeft gefaald. In plaats van dat ze werden ingezet op plaatsen waar ze echt een verschil konden maken, werden ze ge-exploiteerd voor financieel gewin en de statistieken die hun huidige gebruik heeft gerechtvaardigd zijn één grote geloofwaardigheidstruuk geweest.



Snelheidscamera’s zouden alleen als laatste optie gebruikt moeten worden bij onoplosbare blackspots, die niet met wegwerkzaamheden aangepakt kunnen worden (ik bedoel *echte* wegwerkzaamheden, geen drempels of chicanes).



Snelheidshandhaving moet uitgevoerd worden door de verkeerspolitie en moet gebaseerd zijn op het feit of snelheid op een veilige manier wordt toegepast, niet met een getallenspel. Politie personeel moeten hun beoordeling baseren op het feit of de snelheid van een voertuig een reëel of een potentieel gevaar is. Handhaving van een veilige snelheid, of dit nu boven of onder de snelheidslimiet is, is de enige manier om verkeersveiligheid te verbeteren en het is de enige handhaving die in het publiek belang rechtvaardig is. Het is volstrekt contra-productief om een bestuurder te beboeten die veilig rijdt, boven de gestelde snelheidslimiet. Handhaving kan alles zijn, zoals het staandehouden en waarschuwen of adviseren van een bestuurder tot aan het beboeten van een bestuurder wegens gevaarlijk rijgedrag, allen afhankelijk van de omstandigheden. Geen enkele veilig rijdende automobilist, zou het gevaar moeten voelen voor een boete. Bestuurders moeten de vrijheid krijgen om zich op d! e weg te concentreren en een veilige snelheid te kiezen voor de situatie, zonder de hele tijd op de kilometerteller te kijken. Intelligente rechtspraak in plaats van domme handhaving zou zowel het “recht” als de verkeersveiligheid ten goede komen.



Voorlichting aan bestuurders moet op de voorgrond komen. Er zijn zoveel kansen en wegen om dit te doen tegenwoordig, van vloottraining en bestuurdersopleiding tot aan de vrijwillige sector en het internet, zodat geen enkele bestuurder wordt vergeten. Deze voorlichting moet gaan over ieder aspect van veilig rijden, niet alleen over een veilige snelheid.



Ik wens u allen succes in uw campagne en ik hoop dat u een verschil kunt maken in verkeersveiligheid.



Hoogachtend,



Mag I. Straat

 
 
Bron:  SafeSpeed.org.uk
 
  Melder: DrNomad
 



Flitsservice.nl wordt gehost door:

Prolocation banner