Column: Capriolen bij Politiestaat palen



14/01/2006 Een eerste indicatie van de trajectcontroles is bekend geworden. Volgens het Openbaar Ministerie werkt het, want het aantal overtreders is gedaald rond de grote steden. BVOM ziet het meest met de hand voor de ogen, daar waar een indiaan de hand horizontaal tegen het voorhoofd plaatst.




Het Openbaar Ministerie, ofwel BVOM, is erg goed in een autistische uitleg van trajectcontroles. Ze doen het voor de verkeersveiligheid, ze doen het voor het milieu, maar wat ze gemeten hebben is het aantal overtreders. Een succes, zonder te kijken naar de luchtkwaliteit en de ongevallen. Hoezo succes, hoezo een achterlijk bekrompen tunnelvisie. BVOM heeft haar succes behaalt door te kijken naar de tellers en niet naar de effecten. Het stel wereldvreemde robots werkt aan de loopgraven van haar eigen fundamentalisme. Wat geeft dat stelletje lemmings nu om milieu? Ze hebben niet eens een milieudoelstelling! Ze rommelen maar wat aan binnen de beperkingen van hun kleine geest! En die kleine geest bewijst het eigen succes vanuit een logisch idee, een gedachte, een redenatie die niet verder komt dan het vlees tussen de oren. Ze komen *niet* met keiharde, onweerlegbare meetgegevens die bewijzen dat de luchtkwaliteit is verbeterd!



Het is maar wat je succes noemt. Voor de politie en het OM heeft wetgeving overduidelijk geen intelligente doelstelling, behalve als het toevallig zo uitkomt, dat ze zichzelf een schouderklopje kunnen geven. Want over onzinnige handhaving hoor je ze nooit, daarover eerlijk zijn doet afbreuk aan hun imago.



Het aantal snelheidsovertreders is bij de trajectcontroles behoorlijk omlaag gegaan, en het imago van de politie ook. Dat lijkt een goede aanloop te zijn voor nieuwe trajectcontroles, die het imago van de politie nog verder omlaag kunnen helpen. Nieuwe locaties waar het imago van de politie omlaag wordt getrokken zijn de A12 bij Utrecht, de A20 tussen Rotterdam Centrum en Kleinpolderplein, de A12 Utrechtsebaan bij den Haag, de Ring A10 West bij Amsterdam en de Westerscheldetunnel.



Het politie imago leek in Zeeland nog te stijgen nadat iemand de trajectcontrole op de Zeelandbrug had stukgereden. Maar de overheid wil een verkeerde ontwikkeling van publieksvriendelijkheid van de politie voorkomen, door zo snel mogelijk de politiestaatpalen op de Zeelandbrug te repareren.



De capriolen bij de politiestaatpalen zijn worden steeds gekker. Van de week reed ik over de A12 vanuit Utrecht richting den Haag. Ik zag in de verte de matrixborden al op 70 knipperen, file dus, en dat betekent in mijn geval dat ik op vrij baan geen gas terug neem. Ik ben met hogere snelheid dan toch te laat bij de tweede poort, om een bekeuring te krijgen.



Mijn voorganger irriteerde zich aan zijn voorganger, namelijk een linkerbaan tufter. Precies onder het poortje van de politiestaatpaal bij de Meern haalde hij in over de linker vluchtstrook. Handige actie, ook de vluchtstrook wordt in de gaten gehouden met camera's. Maar een politiestaatpaal kan natuurlijk niet zien of deze auto "onnodig" over de vluchtstrook reed.



Later bij den Haag, kreeg ik mijn eerste Utrechtsebaan ervaring mét 80km/u, gehandhaafd met politiestaatpalen. Ik weet door deze ervaring nu zeker, dat snelheidsbegrenzers levensgevaarlijk zijn. Pas later deze week hoorde ik dat de politiestaatpalen op de Utrechtsebaan al maanden stuk zijn.



Avondspits. Ik moest afslag Voorburg hebben. Punt is alleen dat vlak voor deze afslag, er rechts twee extra rijstroken bijkomen vanaf de flyover van het Prins Clausplein, voor verkeer vanuit Leiden. En dan is er ook nog een doorgetrokken streep die de banen uit Utrecht en de flyover scheiden. Daar mag je dus niet overheen.



Dus ik rijd met 80km/u, rustig wachtend totdat die doorgetrokken streep ophoudt, terwijl ik steeds rechts wordt ingehaald door het verkeer op de linkerbaan van de flyover.



Ik zocht tijdens de streep naar ruimte om naar rechts te kunnen, met de voet eerder op de rem, dan op het gas. Het achteropkomend verkeer vanuit Utrecht achter mij moest afremmen, omdat mijn snelheid steeds een beetje lager werd.



Tijd om in de binnenspiegel te kijken, voorafgaand aan het remmen had ik niet, want ik probeerde positie te bepalen op de baan rechts van mij. Het was een drukke avondspits met toch wel doorrijdend verkeer. Rechts kijkend en rechterbuitenspiegel zag ik een zwaan-kleef-aan van verkeer over de rechterbaan komen. Had ik even een plekje gevonden, dan werd dit snel weer dichtgereden.



Het was ook al donker, dus het was moeilijk te zien wanneer de doorgetrokken streep er nu eens mee ophield. Maar eindelijk hield die onnozele witte streep op.



Vroeger gaf ik aan het eind van de streep nog een dot gas, om het verkeer dat rechts van mij reed in te halen, om gebruik te maken van de ruimte, en om zichtbaar te zijn voor achteropkomend verkeer op mijn eigen baan en de banen ter rechterzijde.



Maar nu kwam ik met wat lagere snelheid aan het eind van die streep. Tijdens het positie bepalen had ik snelheid verloren en gas geven was met de trajectcontrole geen optie, ook omdat ik geen tijd had om op mijn kilometerteller te kijken. Toen ik eindelijk ruimte vond, moesten de twee banen rechts van mij ook afremmen, omdat ik met die lagere snelheid naar rechts kwam.



Met veel moeite kwam ik eindelijk op de afslag Voorburg, die ze nog eens extra verwarrend hebben gemaakt, door de meest rechterbaan te scheiden met alweer een doorgetrokken streep. Het leek dan ook meer op een vluchtstrook.



Hier werd ik ook rechts ingehaald, maar de streep gaf "enige" garantie dat dit verkeer niet naar links zou komen; de baan waarop ikzelf dus reed. Maar je hebt er mensen bij, die zich grandioos vergissen in rijbaan en onverwachts naar links komen; streep of geen streep. Ik houd er altijd rekening mee.



Afslag Voorburg is altijd wel een beetje lastig geweest, maar door snelheid te geven en soms te vieren kwam je er altijd wel, op zich niet heel erg moeilijk. Tegenwoordig veroorzaak je gewoon een verkeersonveilige situatie, omdat die snelheid niet omhoog kan. De snelheid omhoog optie valt namelijk af, terwijl overig verkeer zich daar niks van aantrekt.



Het klinkt voor sommigen logisch dat alles bij lagere snelheden juist makkelijker wordt, maar dat is absoluut niet het geval. Het introduceert een handicap. Stel dat ze in het voetbal een absurde regel invoeren die voorschrijft dat je voortaan alleen nog maar via de rechtervleugel naar het doel van de tegenstander mag spelen. Dat is vragen om ellende. Mede dankzij die lage snelheid gaan mensen dichter op elkaar rijden, en ben ik als rechtsuitvoegend verkeer, nota bene richting aangevend, nauwelijks zichtbaar, laat staan tolereerbaar voor het verkeer ter rechter zijde. Door mijn lage snelheid maakte ik weinig indruk op anderen, waardoor ik ongeveer onzichtbaar werd.



Ik zou de politiestaatpalen dan ook nauwelijks een succes willen noemen. In de buurt van dit soort controles is er praktisch weinig verkeerstoezicht van politiemensen; automobilisten kunnen álles maken, zolang ze de limiet maar niet overschrijden. En dat is precies wat er dan ook gebeurt.



Snelheidscontroles hebben ervoor gezorgd dat rekening met elkaar houden niet lonend is en de burger voert wat dat betreft haar taak erg goed uit. De politie controleert er toch niet op. Intolerantie en onachtzaamheid is precies wat ik afgelopen week heb gemerkt bij afslag Voorburg. Idioot, deze zomer reed ik nog op slinger slanger snelwegen in de Pyreneeën, angstige Nederlanders met 120km/u voorbij. Ik ken veiligheid beter dan angst. Mijn oude wijven rijstijl om op afslag Voorburg te komen is dan ook niet normaal en zeker afwijkend sinds de introductie van de politiestaatpalen. Daarvóór was het namelijk mínder problematisch. Blijkbaar heb ik niet zo'n zin in mijn eerste ongeval en ik betitel die wens maar ongenuanceerd als een "gezonde instelling". Maar Koos Spee maakt het spel wel iets gevaarlijker.



Het is ook de reden waarom ik zes jaar geleden een hekel kreeg aan politiestaatpalen. Ik had toen nog geen enkele snelheidsboete gehad. In mijn ogen werd met name onachtzaam verkeersgedrag nauwelijks aangepakt, terwijl ik overal nutteloze flitspalen zag staan. Dat is vandaag de dag nog veel erger geworden.



Dan te bedenken dat de Minister van Verkeer en Waterstaat Karla Peijs, aanstaande maandag de inwoners van Voorburg een kunstwerk "mobiliteit" cadeau doet, als dank voor hun inspanningen om het 80km/u traject op de Utrechtsebaan te realiseren. Dank voor de politiestaatpalen.



Enige leedvermaak is mij hopelijk wel gegund, de inwoners van Voorburg hebben waarschijnlijk net zoveel moeite als ikzelf om op de afslag te komen. Ik wens ze veel angst en frustratie toe. Ze krijgen zelfs een opzichtig kunstwerk in hun maag gesplitst, wat niet eens interessant is voor een kunstroof.


 
 
Bron:  Flitsservice.nl
 
  Melder: DrNomad
 



Flitsservice.nl wordt gehost door:

Prolocation banner