Column: In 2005


Tegenwoordig mag je niks meer. Sterker nog, de democratie werkt zo goed, dat de intoleranten steeds maar weer hun zin krijgen en dat heeft kleine en grote effecten.



Klagen helpt, dus waarom zou je er samen uitkomen. Dat hielp bij roken op de werkplek ook niet. Dat kan verder gaan, alles waar je je aan ergert moet verboden worden. Goed, dat is intolerant, maar als de buurman verboden wordt dan neemt dat een stuk ergernis weg. Niet te vergeten, het moment van overwinning op de buurman geeft een gevoel van euforie en macht; een omhelzing van je partner heb je zeker verdiend.



We beginnen klein. Je hebt net het juridisch gevecht met de buurman verloren over de hoogte van de schutting, tijd om wat anders te gaan doen. Je hoort allerlei buren klagen over dat er tegenwoordig zoveel auto’s in de wijk zijn en dat is irritant.



Dus je nodigt iemand van de regionale afdeling van 3VO uit, om voorlichting te geven hoe je van de straat een 30km/u zone kunt maken. De voorlichter vertelt ook dat hardrijden een probleem is, dat iedere vreemdeling ‘sluipverkeer’ is, en dat auto’s slecht zijn voor het milieu. Genoeg munitie dus om te gaan strijden tegen de auto. De limiet moet omlaag, een paaltje of slagboom voor sluipverkeer, er moeten verkeersdrempels komen en de politie moet vaker op snelheid gaan controleren anders worden de kinderen doodgereden. Gelukkig doet de politie sinds kort aan het *gevoel* van verkeersveiligheid, en komt dan ook in de straat op snelheid controleren. En dat het toevallig dezelfde buren zijn, die zich ook zo aan de auto’s ergeren, die als eerste op de foto komen, dat is natuurlijk hun eigen schuld.



En voor dat je het weet woon je in een land, waarin het geaccepteerd is dat men flitsapparatuur in een vuilnisbak stopt, om mensen te grazen te nemen. Te grazen nemen, ofwel onvervalste agressieve handhaving is goed, normaal en moet kunnen. De vuilnisbak flitscontroleur denkt terug aan vorige week. Bij een grote actie van de politie mocht hij preventief fouilleren, op zich best spannend. De Burgermeester moest daarvoor wel het terrein aanmerken als een tijdelijk “veiligheidsrisicogebied”, om het fouilleren mogelijk te maken. Gelukkig konden ze aanvoeren dat er in de nabije buurtsupermarkt vorige week nog een pakje boter was gestolen. Dat was voldoende reden voor de Burgermeester.



Bij het Openbaar Ministerie worden ze inmiddels gek van al die bezwaarschriften van snelheidsboetes. Arbeidskrachten die standaardafwijzingen versturen, het bemoeilijken van de juridische procedure, het kon allemaal de bezwaarstroom niet tegenhouden. Kostbaar, want iedere zaak die bij de rechter beland kost sowieso 300 Euro, en dat voor een boete die maar 30 Euro oplevert. Het OM geeft regelmatig de opdracht aan de politie om te stoppen met controleren, anders komen er teveel bezwaarschriften binnen. Tijd dat het OM en de rechters de handen ineen slaan voor een lobby bij de politiek. En gelukkig heeft de politiek geluisterd, want er komt een beoordelingscommissie die gaat bepalen of je voor een snelheidsovertreding nog in beroep mag.



Ook de rechters worden gek van alle bezwaarschriften. Zo komen ze achter op schema te liggen. En vanwege het principe dat een moordenaar nog steeds voorrang krijgt op een snelheidsovertreder, worden veel snelheidsovertreders vrijgesproken omdat de zaak te lang duurt. Gelukkig heeft de rechter ook hulp. Soms springt een Officier van Justitie bij, soms springt een advocaat bij, door tijdelijk als hulprechter op te treden. Het zal wel een cultuurverschil zijn, want als de hulprechter een Officier van Justitie is, wordt er meestal veroordeeld, en als het een advocaat is, wordt er juist vaker vrijgesproken.



Ondertussen zit de politiek in Den Haag te kibbelen over de vraag hoe zij rechters kunnen bewegen om hogere straffen op te leggen, zonder de onafhankelijkheid van de rechters aan te tasten. Zoiets is al eerder gedaan, toen rechters van bovenaf te horen kregen hoeveel seconden een rechtszaak van een snelheidsboete mag duren. En het moet natuurlijk ook een beetje zorgvuldig blijven allemaal. Als er mensen ten onrechte worden veroordeeld voor moord, wegens het wegmoffelen van bewijs, dan staat het Openbaar Ministerie blijkbaar teveel onder druk.



Ook in 2005 werd er doorgebouwd aan de totaalstaat. Nederland is te klein voor Trias Politica, waarin de drie machten (politiek, rechters, politie) gescheiden blijven. Het begint in het klein waarin de burger intolerantie aanneemt of zich laat aanpraten en gaat ijveren, zodat de politiek de ‘zwijgende meerderheid’ niet meer hoort. De gevolgen van die houding werkt door tot aan de top. De drie machten smelten naar elkaar toe.



De vierde macht, de ambtenarij doet mee. Zo heeft men op het Ministerie van Economische Zaken een nieuw probleem ontdekt, de omschrijving luidt als volgt: het Internet is een *vrij* medium. De oplossing: ambtenaren gaan nu nadenken over de vraag “hoe moet je dit reguleren”.



De vrijheid van het Internet als een gevaar zien, het is een relikwie van de cultuur en tijdsgeest waarin we leven. Dit is voor Internet nog maar het begin. Het neigt uiteindelijk naar dezelfde ontsporing, tegenwoordig mag je niks meer.

Bron:  Flitsservice.nl

Melder: DrNomad