Rubberen wegdek in de strijd tegen verkeerslawaai


Minister van Verkeer en Waterstaat Eurlings stapte dinsdag nogal enthousiast uit de Toyota Prius van Rijkswaterstaat. Het rubberen wegdek -volgens de overheidsdienst het stilste ter wereld- zorgde voor een „ongelooflijke ervaring.” De minister wil de innovatie van Japanse makelij „zo rap mogelijk” invoeren.

De voormalige veerhaven van Perkpolder ligt er verlaten bij. Overal op de parkeerplaats groeit onkruid, de slagbomen voor de twee opritten zijn definitief gesloten. De twee grote veerboten hebben plaatsgemaakt voor een pontje voor fietsers en voetgangers. De rest van het verkeer gaat door de Westerscheldetunnel of over Antwerpen. Een uitgelezen kans voor Rijkswaterstaat om een deel van de nu veel minder drukke N60 te gebruiken voor experimenten, in het kader van Innovatie Programma Geluid.

Rijkswaterstaat deelde een bijna 4 kilometer lang traject van de provinciale weg onder in veertig proefvakken met elk een andere wegdeksamenstelling. De overheidsinstantie gaf ingenieursbureau M+P de opdracht om met een Duits bedrijf en een Zweedse universiteit duizenden metingen te verrichten aan deze proefvakken en op basis daarvan een computermodel te ontwikkelen waarmee wegdekproducenten in het laboratorium kunnen voorspellen wat de geluidsreductie van hun producten is.

Drie vakken -bijna aan het einde van het weggedeelte- vallen op doordat de oppervlakte bestaat uit zwartgrijze rubberen tegels van elk 1 vierkante meter groot. „Dit is absoluut het stilste wegdek dat er bestaat”, verzekert Gijs Jan van Blokland van ingenieursbureau M+P. „Zoab is een factor 2 stiller dan gewoon asfalt, tweelaags zoab is vier keer stiller en dit rubberen wegdek is waarschijnlijk een factor 8 stiller.”

De rubberen wegdekken komen uit de koker van drie Japanse firma’s. Ze onderscheiden zich volgens Wendy van den Pangaard, projectleider bij Rijkswaterstaat, door de verschillende toplagen. „De onderste laag van 2 centimeter is bij alle drie hetzelfde. In de bovenste centimeter gebruiken ze echter een geheim mengsel met daarin zand of porselein om ervoor te zorgen dat het oppervlak stroever wordt. Want rubber op rubber is spekglad.”

Afrolbaar

Het geluid dat een band produceert, hangt -behalve van de band- af van drie wegdekeigenschappen, legt Van Blokland uit. „Absorptie, ruwheid en de flexibiliteit van het wegdek. Zoab is bijvoorbeeld heel open, de poriën absorberen het lawaai. Is het asfalt echter ruw, dan gaat de geluidsproductie omhoog omdat het ruwe wegdek continu op de band trommelt. De hoge flexibiliteit van het rubberen wegdek brengt de geluidsproductie echter weer naar beneden. Deze drie hangen met elkaar samen. De meest ideale wegdekconstructie blijft dan ook een voortdurende zoektocht.”

De Japanners kijken vol verwachting naar de proef in Nederland. In het land van de rijzende zon is het nagelnieuwe wegdek nog niet op deze schaal getest. „De resultaten van de beperkte tests in Japan zijn positief, maar we houden toch nog steeds vragen over de veiligheid, duurzaamheid en de kosten van dit wegdek”, zegt Van den Pangaard. Dat het leggen van tegels duur is, staat voor haar als een paal boven water. „Daarom zijn de ontwikkelaars bezig met een afrolbare variant.”

De projectleider is er net als Eurlings van overtuigd dat het rubberen wegdek toekomst heeft. „Dan denk ik met name aan geluidsknelpunten.” Dat asfalt straks verleden tijd zou zijn, zoals de minister beweerde, is volgens haar dus niet aan de orde. „En al zou het rubberen wegdek heel Nederland veroveren, dan kunnen we nog steeds niet zonder asfalt. Zonder een stevige basis is de flexibele mat niets.”

Bron:  Reformatorisch Dagblad